Toen ik begin dit jaar tijdelijk minder werk had door de gevolgen van corona in de cultuursector, voelde ik dat ik behoefte had aan focus. Daarom heb ik mezelf ten doel gesteld om vlieguren te maken als coach. Want ik geloof erin dat je iets vaker moet doen om er beter in te kunnen worden. En daar heb je tijd voor nodig. Prompt deed die kans zich voor: ik had tijd vrij in mijn agenda.
De afgelopen maanden heb ik al heel wat coachgesprekken gevoerd. Zelf ben ik ook naar een coach gestapt om hulp te vragen. Wat een mooie inzichten heeft dit opgeleverd! Tijd om een inkijkje te geven.
“De groei zit ‘m in de actie”
Ik ben mijn zoektocht begonnen om te ervaren welke coachvormen mij goed liggen. Tot nu toe heb ik geëxperimenteerd met de Transactionele Analyse, een familieopstelling en een coachtraject, waarbij systemisch werk werd ingezet. Dit heeft me al mooie inzichten opgeleverd. Een voorbeeld: hulp vragen op het gebied van coaching. Dát vond ik een partijtje lastig! Want, ik ben gewend geraakt aan de overtuiging dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn acties en trap daarmee vaak in mijn valkuil dat ik het dan ook allemaal maar zelf uitvoer, liefst zónder hulp van anderen. Daarnaast leg ik de lat (in eerste instantie onbewust) erg hoog voor mezelf. De gedachte dat ik alles (meteen) Goed moet doen – met een grote G – maakt dat ik falen heel lastig vind. Door mezelf te pushen om hulp te vragen én te oefenen met gesprekken, ervaarde ik ruimte om te groeien en kreeg ik nieuwe inzichten. Daar ben ik echt heel blij om. De groei zit ‘m echt in de actie.
De onderwerpen die tijdens coachgesprekken – met mij in de coachrol – naar voren komen zijn: loopbaanvragen, persoonlijke ontwikkelingsvragen en communicatievragen. Hulpmiddelen die ik gebruik zijn het kernkwadrant van Ofman, De Roos van Leary en de GROW-methode. Ook heb ik associatiekaarten die tot mooie aanknopingspunten leiden. Een coachtraject is vrijwel altijd zinvol, mits de coachee open staat voor verandering en bereid is om naar zichzelf en zijn/haar patronen te kijken. Als de wil er is, is er een weg. In mijn rol als coach ben ik sterk om af te stemmen op de ander en mijn observaties in het gezichtsveld te brengen. Zodat de coachee hierover nadenkt. De volgende stap is om doelstellingen ter verbetering van een situatie of zelfs een (kleine) gedragsverandering te formuleren. Het mooie gegeven hiervan is dat als iemand zélf zijn/haar doelstellingen opstelt, hij/zij zich er ook echt aan verbindt. Een valkuil is om de doelstelling te groot, te vaag of juist te beperkt te houden. Dáár zit een mooie kans voor mij als coach. Net zo lang doorvragen tot een doelstelling ook echt bereikbaar voelt voor de coachee. Ik vind het heel fijn om te ontdekken dat er mede door mijn hulp al meerdere succesjes zijn behaald. Dan bekruipt me een tevreden gevoel en dat smaakt naar meer!
Ondertussen heb ik mijn werkzaamheden in de cultuursector ook langzaam weer opgepakt. Het nieuwe theaterseizoen gaat na de zomer van start. De komende maanden houd ik mijn focus dus gericht op die twee gebieden: coaching en communicatiewerkzaamheden in de cultuursector.
Wil je meer weten over mijn aanpak? Of ervaar je obstakels op communicatie- of persoonlijk vlak en wil je weten of ik je hierbij kan helpen? Neem gerust eens contact met me op!